กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ถืองูตัดคดีพิลึก
ทุกคนอ้าปากค้างครึ่งหนึ่ง ฉันยืนอยู่กลางห้อง ตบมือสองมือสามครั้ง แล้วหมุนตัวมองรอบ ๆ
ทั้งห้องเงียบจนน่าขนลุก ฉันเหลือบมองเหล่าหลิว ชายฉกรรจ์ขนาดนั้นกลับลุกขึ้นยืน เตรียมพร้อมจะหนีได้ทุกเมื่อ
งูใหญ่สองตัวเลื้อยเข้ามาทีละตัวจากด้านนอก ข้ามธรณีประตูห้องโถงข้างเข้ามา ทุกคนตกใจจนพากันหลบไปตามมุมห้องทั้งสี่ด้าน แต่ละคนหวาดระแวงจนใจเต้นแรงราวกับนกที่ตกใจเสียงธนู
ฉันเห็นสภาพเหล่าหลิวที่ราวกับดวงจิตจะหลุดลอยออกจากร่าง ในใจก็ดีใจจนเบ่งบาน
ฉันตบฝ่ามือ “พี่น้องทั้งหลายไม่ต้องกลัว ในเมื่อฉันเรียกมันมาได้ก็ทำให้มันสงบได้ พวกคุณไม่จำเป็นต้องกลัว”
พูดจบ ฉันก็พึมพำคาถา แตะที่หัวงูหนึ่งครั้ง งูทั้งสองตัวก็หยุดนิ่งไม่ขยับ