กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 ซื่อเหยียนเฟิงมาเยือน
ผมรู้ดีถึงน้ำหนักของคำพูดประโยคนี้ของอาจารย์ จึงไม่ได้ซักถามต่อ ในตอนนั้นเอง ลูกค้าก็เข้ามา เป็นคนสองคนเดินเข้ามาพร้อมกัน
ชายคนที่มาถึงก่อนเอ่ยขึ้นว่า “มหาปรมาจารย์ ผมอยากเปิดโรงพยาบาลสัตว์เลี้ยง อยากทำนายจากอักษรคำว่า ‘หลง’ ดูสักหน่อย ไม่รู้ว่าจะเปิดได้ไหม”
อาจารย์กวาดสายตามองมาที่ผมแวบหนึ่ง
ผมพูดว่า “ฉันจะช่วยทำนายให้คุณเอง”
ชายคนนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยไว้ใจผมเท่าไร จึงหันไปมองอาจารย์อีกรอบ
อาจารย์กล่าวว่า “คุณวางใจเถอะ ฉันจะคอยดูให้อยู่ข้าง ๆ”
ผมคุ้นชินกับความไม่ไว้ใจแบบนี้แล้ว จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ และพูดกับเขาว่า “เปิดไม่ได้ หากมองตามหลักความเป็นจริง เมืองระดับสี่ระดับห้าจะมีคนเลี้ยงสัตว์เลี้ยงสักกี่คนกัน”