เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 มูลค่าล้ำค่าดั่งเมือง
เป็นดั่งที่คิด ประธานเติ้งกล่าวว่า “ในเขตตะวันตกมีที่ดินอยู่ผืนหนึ่ง ผมอยากได้ครับ เพียงแต่รู้สึกว่าฮวงจุ้ยตรงนั้นไม่ค่อยดี เลยอยากเชิญมหาปรมาจารย์ไปช่วยดูให้หน่อย”
ปรมาจารย์จิบชาหนึ่งคำ จ้องมองประธานเติ้งแล้วถามว่า “ที่ดินผืนที่ศาลาหมอกควันเขตตะวันตกนั่นน่ะหรือ”
ประธานเติ้งพยักหน้าตอบ “ใช่ครับ ใช่แล้ว”
ปรมาจารย์เค้นเสียงหัวเราะออกมาจากลำคอ เป็นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยพลัง—ฉันคุ้นเคยกับเสียงหัวเราะแบบนี้ของท่านแล้ว มันเป็นเสียงหัวเราะที่มองทะลุถึงจิตใจผู้คน
จากเสียงหัวเราะนี้ ฉันก็รู้ได้ทันทีว่าปรมาจารย์ไม่ได้เห็นด้วยกับสิ่งที่ประธานเติ้งพูด ที่ดินผืนนั้นไม่เพียงจะไม่แย่ แต่กลับเป็นที่ดินชั้นสูงผืนงามเลยทีเดียว
ทว่าสิ่งที่ทำให้ฉันตกใจคือ ปรมาจารย์กลับพูดว่า
“ใช่ ที่ดินผืนนั้นฮวงจุ้ยแย่มาก” พูดถึงตรงนี้ ท่านก็เติมประโยคหนึ่งเข้ามาอย่างมีศิลปะเหลือเกินว่า “หากลงทุนไป สิบรายก็ต้องล้มเหลวไปเก้าราย”