เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ได้รับการยอมรับ
ช่วงบ่าย ประธานหลานกล่าวลา
ผมถามนักพรต “อักษร ‘เยียน’ ตัวนั้น สามารถมองออกได้จริงหรือว่าร่างกายมีโรค”
“บรรดาอักษรที่มีขีดขวางน้อย ขีดดิ่งมาก จุดมาก ขีดตวัดซ้ายมาก ขีดตวัดขวามาก ย่อมบ่งบอกว่าผู้มาทำนายจากอักษรมีโรคภัยไข้เจ็บในกาย”
นักพรตเอ่ยทีละคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่เปิดช่องให้สงสัย
ฉันนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวันก่อน หญิงสาวที่ทำสุนัขหายคนนั้นทำนายด้วยอักษร “เช่อ” อักษรตัวนี้แทบไม่มีพู่กันขีดขวางเลย ฉันเข้าใจขึ้นมาในทันที มิน่าอาจารย์ถึงบอกว่าเธอมีโรคภัยในกาย
กำลังพูดอยู่ ขณะนั้นก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา ขอทำนายอักษรไป่ ถามว่าเปิดร้านเสื้อผ้าจะไปได้ด้วยดีหรือไม่
นักพรตส่ายหน้าแล้วเอ่ย “อย่าทำเลย ไม่มีเงินให้ทำกำไรหรอก”
หญิงผู้นั้นเลื่อมใสนักพรตอย่างยิ่ง เมื่อนักพรตบอกว่าทำไม่ได้ เธอก็วางใจ นับเงินจ่ายแล้วเดินจากไป