เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 แม่นจนน่าตกใจ
เมื่อได้รับคำยินยอมจากนักพรต หลานลี่เซิงจึงถอนใจยาวเป็นเฮือกใหญ่ แล้วกล่าวว่า “ขอทายอักษร ‘เหยียน’ จากคำว่า ‘บุหรี่’ สักตัวละกัน”
นักพรตขมวดคิ้วถามว่า “มีเหตุผลอันใดถึงชอบอักษรตัวนี้เล่า”
หลานลี่เซิงยิ้มพลางกล่าวว่า “ก็เพราะผมติดบุหรี่จัดไงล่ะ ถ้านั่งรถไฟได้ผมก็ไม่นั่งเครื่องบิน แม้นั่งรถไฟความเร็วสูงแล้วสูบบุหรี่ไม่ได้ ก็ยังลงไปสูบสักสองสามมวนบนชานชาลาตอนรถจอดเที่ยวได้”
นักพรตทำทีท่ามั่นใจเต็มร้อย “ตั้งแต่ท่านลงมือเขียนอักษรตัวนี้ ฉันก็มองเห็นลางบางอย่างได้แล้ว สมัยวัยเยาว์ท่านคงเคยได้รับบาดเจ็บจากไฟ กล่าวให้เจาะจงก็คือ อายุสิบขวบ มือซ้ายเคยถูกไฟลวมมาก่อน”
โอ้ย ปู่จ๋า นักพรตรู้ได้ยังไงว่าเขาโดนไฟลวมสมัยเด็ก ผมยื่นตัวออกจากเตียงชั้นบน ใต้แสงไฟ มือซ้ายของหลานลี่เซิงก็มีรอยแผลเล็ก ๆ ดังที่ว่าจริง ๆ