เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 142 ลูกอมรสองุ่น
แต่ข่ายไซ่เอ่อร์เป็นข้อยกเว้น เพราะคนในตระกูลไม่เคยเห็นหัว แม้แต่นักวิจัยธรรมดาๆ ยังกล้าพูดจาเหน็บแนมเขาได้
พวกคนรับใช้ในบ้านต่อหน้าก็ทำเป็นนอบน้อม แต่เขารู้ดีว่าลับหลังคนพวกนั้นต่างพากันถ่มน้ำลายใส่
เขาหนีการไล่ล่าเข้ามาในตรอกมืด ยกมือขึ้นแตะลำคอที่ถูกคมอาวุธเฉือนจนเป็นแผลยาว
โชคดีที่เขาหลบได้ทัน ไม่อย่างนั้นคงเอาชีวิตไม่รอด
ลั่วชิงหวยปรากฏตัวขึ้นในจังหวะนั้นพอดี ระหว่างที่ข่ายไซ่เอ่อร์กำลังซ่อนตัว อีกฝ่ายก็เดินเข้ามาในตรอกมืด นิ้วเรียวกำลังกดพิมพ์อะไรบางอย่างบนหน้าจอโฮโลแกรมที่เด้งขึ้นมาจากกำไลอัจฉริยะ
สีหน้าของเขาดูจดจ่อมาก แสงสีฟ้าจางๆ สะท้อนอาบใบหน้าหล่อเหลานั้น
ข่ายไซ่เอ่อร์ได้ยินเสียงคนตะโกนให้แยกย้ายกันค้นหาทางนี้ พอมองดูลั่วชิงหวยที่กำลังจะเดินผ่านไป เขาก็ตัดสินใจลองเสี่ยงดูสักตั้ง
เขายื่นมือออกมาจากมุมมืด แล้วกระชากร่างของลั่วชิงหวยเข้ามาหลบในเงามืดด้วยกัน