เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 แค่ฟิลเตอร์บังตาหรือว่าตาบอดกันแน่
ซูจี้เสวี่ยกลอกตาใส่แล้วยืดตัวนั่งตรง ก่อนจะรับคำเสียงอ่อยทั้งที่ยังกลั้นยิ้มไม่อยู่
"ปากหวานจริงเชียว"
"พูดความจริงทั้งนั้นแหละครับ ไม่ต้องชมหรอก" เสิ่นซวินตอบ
ร้านเสวี่ยเซ่อเป็นร้านขนมที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ตั้งอยู่บนถนนย่านที่คึกคักที่สุดของตี้ซิง และเป็นร้านโปรดของซูจี้เสวี่ย
ทั้งคู่เลือกนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง ช่วงแรกเสิ่นซวินชวนแม่คุยเรื่องสัพเพเหระในชีวิตประจำวัน รวมถึงเรื่องสนุกๆ ที่เขาไปเจอมาตอนอยู่ข้างนอก คุยไปคุยมาก็วกเข้าเรื่องตอนอยู่ที่หลานซิง เล่าถึงหลินเย่า และจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั้งสองคนได้เจอกัน
ไล่เรียงตั้งแต่ตอนที่เพิ่งรู้จัก สนิทสนม จนกระทั่งตกลงคบหากัน
"เขาให้ดอกทานตะวันผมมาช่อหนึ่ง บอกให้เอาไปใส่แจกันในห้อง ดอกทานตะวันช่อนั้นบานสะพรั่งสดใสเหมือนยกดวงอาทิตย์มาวางไว้ในมือเลยครับ"