เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 สักวันฉันจะจัดการมันให้ตาย
"เธอพูดว่าอะไรนะ เสิ่นเสี่ยวซวินจะหายไปได้ยังไง ลูกไม่ได้อยู่ในห้องพักรับรองของฉันเหรอ"
ผู้ช่วยเองก็ร้อนใจจนแทบจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว
"น้องอยู่ในห้องพักตลอดเลยค่ะ แต่สักพักน้องบอกว่าปวดฉี่ ฉันก็เลยพาไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างนั้นฉันยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอด รอตั้งนานก็ไม่เห็นน้องเดินออกมาสักที ฉันเลยวานคนที่เดินผ่านไปมาช่วยเข้าไปดูให้ เขาบอกว่าข้างในไม่มีคนอยู่เลย เสิ่นซวินไม่ได้อยู่ในห้องน้ำค่ะ!"
วินาทีนั้นซูจี้เสวี่ยรู้ทันทีว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแล้ว เธอรีบเปิดดูพิกัดของเสิ่นซวินพร้อมสั่งให้ลูกน้องออกตามหาทันที
เพราะกำไลข้อมือที่เสิ่นซวินสวมอยู่ถูกซูจี้เสวี่ยกับเสิ่นฉือมู่ติดตั้งระบบติดตามตัวเอาไว้ พวกเขาจึงระบุตำแหน่งของลูกชายได้อย่างรวดเร็ว
ทว่าเมื่อไปถึงจุดที่พิกัดระบุไว้ พวกเขากลับหาตัวเสิ่นซวินไม่เจอเลย
ซูจี้เสวี่ยจ้องมองจุดสีแดงเล็กๆ ที่กะพริบอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรมจากกำไลข้อมือด้วยความร้อนรนจนแทบคลั่ง