เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 องค์หญิงลั่วเวย เดินทางโดยสวัสดิภาพ
เพียงแต่เสิ่นซวินแทบไม่เคยมีมุมที่จริงจังขนาดนี้ต่อหน้าเขามาก่อน ทั้งที่เป็นบทสนทนาที่จริงจังแท้ๆ แต่หลินเย่ากลับสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าจางๆ ที่เจืออยู่ในน้ำเสียงนั้น
จะว่าเสิ่นซวินพูดจาไม่เป็นมงคลก็ไม่ได้ เพราะมันคือความจริงที่โหดร้าย
เหมือนกับแม่ของเขาอวิ๋นจู๋เยว่ และพ่อหลินอี้เฉิน ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าทั้งคู่จะสละชีพเร็วขนาดนี้ ทิ้งให้หลินเย่าในวัยเพียงไม่กี่ขวบต้องอยู่ตามลำพัง
แต่ถึงอย่างนั้นหลินเย่าก็ไม่ชอบฟังคำพูดทำนองนี้อยู่ดี เขาจึงก้มลงปิดปากเสิ่นซวินเสีย
ทั้งคู่แช่ตัวอยู่ในน้ำทะเล หลินเย่าวางมือลงบนบ่ากว้างของเสิ่นซวิน สัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวท่ามกลางจูบที่เร่าร้อนและดูดดื่ม
เมื่ออารมณ์พุ่งสูงขึ้น หลินเย่ายกมือขึ้นปิดริมฝีปากของเสิ่นซวินที่กำลังจะก้มลงมาจูบซ้ำ ก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพร่า
"กลับห้องเถอะ"