เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 เสียงเพรียกของเจ้าหญิงลั่วเวย
ลั่วเวยนิ่งฟังสาวใช้ตัวน้อยบ่นพึมพำไปเรื่อยๆ พอถูกอีกฝ่ายถามเธอก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ
"ฉันแอบหนีออกมาน่ะ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม ฉันอยากเรียกประชุมประชาชน มีเรื่องสำคัญมากต้องบอก"
สาวใช้ตัวน้อยที่เดินนำอยู่ข้างหน้าชะงักฝีเท้า เธอหันกลับมามองลั่วเวย ครั้นเห็นดวงตางดงามคู่นั้นเธอก็เม้มริมฝีปากแน่น
"หม่อมฉันจะช่วยพระองค์เพคะ องค์หญิง"
ได้ยินดังนั้น ลั่วเวยก็แอบถอนหายใจโล่งอกในใจ เมื่อครู่เธอกลัวแทบแย่ว่าเด็กสาวคนนี้จะจับได้ว่าเธอสวมรอยเป็นเก๋อลี่อัน โชคดีที่อีกฝ่ายไม่ได้สงสัยอะไรเลย แถมยังพาลั่วเวยลัดเลาะออกจากพระราชวังได้อย่างคล่องแคล่วเพราะคุ้นเคยเส้นทางเป็นอย่างดี เมื่อพ้นเขตวังออกมา ทั้งคู่ก็รีบกระจายข่าวบอกให้ชาวเมืองย่านูเท่อหมีซืออพยพทันที