เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 หมากตานี้ของหลินเย่า
คำขอโทษนั้นทำเอาแววตาของลั่วเวยหม่นแสงลงวูบหนึ่ง ก่อนที่น่าเว่ยซือจะเอ่ยปากถามว่าเธออยากไปกับพระนางไหม
"เสด็จแม่ หากลูกตามเสด็จแม่ไปแล้ว หลังจากนั้นล่ะคะ ลูกจะต้องกลับไปอยู่ในห้องที่ไร้แสงเดือนแสงตะวันนั่นอีกไหม ต้องกลับไปเป็นนกน้อยในกรงทองที่ไม่มีวันได้ออกไปไหนอีกใช่ไหมคะ"
ตอนนั้นน่าเว่ยซือเองก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองจะชนะศึกนี้หรือไม่ ลั่วเวยก็ไม่รู้เช่นกัน แต่ไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะก็ไม่มีความหมายอะไรสำหรับเธอ เธอแค่อยากได้อิสรภาพก็เท่านั้น
เมื่อได้ยินคำถามของลั่วเวย น่าเว่ยซือก็พูดไม่ออก ไม่รู้จะตอบลูกสาวอย่างไรดี
"เสด็จแม่ พวกท่านไปเถอะค่ะ ทำเหมือนที่ไม่เคยเปิดเผยตัวตนของลูกต่อคนภายนอก ทำเหมือนไม่เคยให้กำเนิดลูกสาวคนนี้ นับจากนี้ไป ไม่ว่าจะเป็นอิสรภาพหรือเคราะห์กรรม ลูกจะแบกรับไว้เอง"