เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 ปฏิเสธไม่ลงจริงๆ
ทหารยามเอ่ยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่กลับไม่ได้รับคำตอบในทันที ภายในห้องเงียบงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะมีเสียงตอบกลับมา
"ผมไม่เป็นไร แค่มีคนไม่ค่อยเชื่อฟังนิดหน่อย"
ไม่เชื่อฟังจริงๆ นั่นแหละ เพราะตั้งแต่วินาทีที่เขาเผลอกระชากกระดุมเสื้ออีกฝ่ายหลุด เสิ่นซวินก็ก้มลงมาจูบทันที งับริมฝีปากของหลินเย่าแล้วแทรกลิ้นเข้าไปตักตวงความหวานอย่างลึกซึ้ง
จังหวะที่เขากำลังถูกบังคับให้รับจูบอยู่นั้น คนข้างนอกก็ดันมาเคาะประตูพอดี และเพราะเสิ่นซวินจูบดุดันเกินไป หลินเย่าจึงไม่สามารถตอบกลับคนข้างนอกได้ในทันที
เขาตบแผ่นหลังเสิ่นซวินเบาๆ เสิ่นซวินจึงขบปลายลิ้นของเขาคืนจนรู้สึกเจ็บแปลบ หลินเย่าขมวดคิ้วมุ่น ยกมือฟาดลงบนแก้มของเสิ่นซวินฉาดหนึ่ง แรงไม่มากนัก ตอนฝ่ามือสัมผัสใบหน้า เสิ่นซวินได้กลิ่นหอมเย็นจางๆ โชยมา