เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 จุดเริ่มต้นที่เคยคลาดกัน
นั่นเป็นงานเลี้ยงครั้งแรกที่หลินเย่าเข้าร่วมตั้งแต่มาอยู่ที่ตี้ซิง เนื่องจากเป็นงานเต้นรำสวมหน้ากากและทุกคนต่างต้องสวมหน้ากากปิดบังใบหน้า เมื่อลู่เยี่ยนชิงเอ่ยปากชวน หลินเย่าจึงยอมตกลงไป
เขาจำได้ว่าปีนั้นตัวเองอายุยี่สิบสามปี
เสิ่นซวินถอนหายใจยาว "งั้นก็แสดงว่า นั่นคือช่วงเวลาที่ผมเคยเข้าใกล้คุณมากที่สุดแล้วสินะ แต่ตอนนั้นผมกลับมองไม่เห็นคุณเลย"
ไม่ต้องพูดถึงหลินเย่าหรอก ในห้องจัดเลี้ยงที่กว้างใหญ่ขนาดนั้น เสิ่นซวินไม่เห็นคนผมสีดำเลยสักคนเดียวด้วยซ้ำ
หลินเย่าคีบซี่โครงหมูเข้าปากพลางเอ่ยเรียบๆ "เพราะในห้องจัดเลี้ยงมันน่าอึดอัดเกินไป ผมอยู่ได้ไม่นานก็ขอตัวกลับก่อน"
เสิ่นซวินร้องโอดครวญ "อ่า น่าเสียดายชะมัด..."
สมัยนั้นหลินเย่าไม่ชอบเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในที่ที่คนพลุกพล่าน เพราะไม่มีคนรู้จักและไม่มีเพื่อนให้พูดคุย การยืนอยู่ตรงนั้นจึงทำให้เขาดูแปลกแยกจากคนทั้งงาน