เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 79 ขอบคุณโชคชะตาที่ส่งนายมา
หลังจากได้ข่าวนั้นเสิ่นซวินก็ไม่ได้คิดอะไรมากนัก เพราะถึงอย่างไรก็ไม่ได้สนิทสนมกัน แค่เคยร่วมมือกันครั้งเดียวเท่านั้น เขาจึงไม่ได้ติดใจอะไร
หลังจากนั้นในหัวของเขาก็มีแต่เรื่องที่จะไปกินข้าวกับเจียงจือเหยียนและคนอื่นๆ
หลินเย่าเอ่ยขึ้นว่า “ผมเดินออกมาแล้วจริงๆ”
ทันทีที่การซ้อมรบสิ้นสุดลง หลินเย่าก็ออกจากห้องบัญชาการมุ่งหน้าไปยังสะพานลอยฟ้า พื้นที่ซ้อมรบภาคสนามแห่งนี้ลู่เยี่ยนชิงเป็นคนเลือกด้วยตัวเอง หลินเย่าจึงรู้ดีว่าอยู่ตรงไหน
ตอนนั้นเขากะเวลาไว้แล้ว สะพานลอยฟ้านั่นอยู่ใกล้กองบัญชาการและอยู่ใกล้ตัวเขามาก พอการซ้อมรบจบลงปุ๊บ หลินเย่าจึงรีบออกจากห้องบัญชาการตรงไปที่สะพานลอยฟ้าทันที
เสิ่นซวินถาม “แสดงว่าตั้งใจไปดูผมใช่ไหมครับ”
หลินเย่าตอบ “ใช่ ตอนนั้นเพิ่งมองคุณได้แป๊บเดียว ก็ถูกฝ่าบาทจับได้เสียก่อน”
เสิ่นซวินเลิกคิ้ว “อาลู่ก็อยู่ด้วยเหรอ”
หลินเย่าพยักหน้า “อืม”