เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 คำสัญญาในอดีตและน้ำตาแห่งความตื้นตัน
เสิ่นซวินอ้าปากค้าง เขาสัมผัสได้ถึงความน้อยใจของซูจี้เสวี่ย เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของเธอ ในใจเขาก็รู้สึกปวดหนึบขึ้นมา
เขานึกขึ้นได้ในทันทีว่า สิบเจ็ดปีก่อน ซูจี้เสวี่ยคลอดเขาออกมา ต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดของการคลอดลูก กว่าจะพาเขามาลืมตาดูโลกใบนี้ได้
ตอนนั้นซูจี้เสวี่ยอายุเพียงยี่สิบเอ็ดปี เป็นช่วงวัยที่งดงามที่สุดของหญิงสาวคนหนึ่ง ช่วงเวลานั้นเธอควรจะได้ดื่มด่ำกับความหอมหวานของความรักและดอกไม้
แต่ทันทีที่รู้ว่าตั้งท้อง เธอกลับตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะให้กำเนิดเสิ่นซวิน และก้าวขึ้นมาเป็นแม่คน
วันนี้เป็นวันเกิดของเสิ่นซวินก็จริง แต่เขาก็ควรจะตระหนักไว้ด้วยว่า วันนี้ไม่ได้เป็นแค่วันเกิดของเขา ทว่าเป็นวันที่แม่ต้องเจ็บปวดเจียนตาย
เพราะซูจี้เสวี่ยยอมแบกรับความทุกข์ทรมานจากการให้กำเนิด เสิ่นซวินถึงได้มีชีวิตที่แสนสุขสบายในวันนี้
"แม่ครับ อย่าร้องไห้เลยนะ ผมใส่ก็ได้"