เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 สัญญาณหัวใจเต้นแรง
หลินเย่าประคองเสิ่นซวินเข้าไปพักในห้องนอนรับรองซึ่งปูผ้าปูที่นอนและจัดเตรียมเครื่องนอนไว้เรียบร้อยแล้ว พลางเอ่ยบอกให้อีกฝ่ายพักอาศัยอยู่ที่นี่ไปก่อนชั่วคราว
เสิ่นซวินไม่ซักไซ้ถามอะไรสักคำ เอาแต่จ้องหน้าหลินเย่าแล้วพยักหน้ารับคำรัวๆ
"ที่นี่อยู่ห่างจากตัวเมืองพอสมควร ถ้าต้องการอะไรก็บอกผมได้"
"ครับ"
"แล้วมีคำถามอะไรอีกไหม"
เสิ่นซวินจ้องหน้าหลินเย่านิ่งคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะโพล่งออกมาหนึ่งประโยค
"ผมหิวแล้ว"
หลินเย่าเงียบไปครู่หนึ่ง ทิ้งท้ายไว้แค่คำว่ารอก่อน แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป
เสิ่นซวินนอนแผ่อยู่บนเตียง ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนถึงปลายจมูก พลันได้กลิ่นหอมเย็นจางๆ แบบเดียวกับกลิ่นกายของหลินเย่า เขาสูดดมอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะดึงผ้าห่มลงตามเดิม พลางนึกรังเกียจตัวเองและแอบด่าตัวเองในใจว่าทำตัวเหมือนพวกโรคจิตคลั่งรักไม่มีผิด