เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนพิเศษ: บทส่งท้าย
“วันดีๆ เริ่มต้นขึ้นแล้ว ณ บัดนี้ค่ะ~ ต่อไปขอรายงานข่าวเช้านะคะ”
“เมื่อวานนี้ เกิดเหตุร้ายแรงทำร้ายร่างกายแพทย์เจ้าของไข้ขึ้นที่โรงพยาบาลจื้อเจ่อ โดยนายเป้าได้ก่อเหตุลอบทำร้ายนายชิง แพทย์เจ้าของไข้ประจำโรงพยาบาลจื้อเจ่ออย่างกะทันหัน จนเป็นเหตุให้นายชิงสูญเสียขาซ้ายไป ซึ่งคนร้ายนายเป้าไม่เพียงไม่สำนึกผิดต่อการกระทำดังกล่าว แต่ยังคิดใส่ร้ายป้ายสีนายวั่ง วิญญาณเร่ร่อนตกงานอีกด้วย และในระหว่างเกิดเหตุ ผู้คุมวิญญาณนายริษยาก็อยู่ในเหตุการณ์ตลอด แต่กลับยืนดูดายอย่างเย็นชาสุดขีด... เหตุการณ์นี้ส่งผลกระทบร้ายแรงอย่างยิ่งต่อโรงพยาบาล และทำให้ผู้บริหารของโรงพยาบาลให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก”
ขณะนี้ได้สั่งลงโทษกักขังนายเป้าเป็นเวลาสองปี และหักเงินเดือนห้าปี...
“ทางผู้บริหารโรงพยาบาลขอเรียกร้องให้เพื่อนร่วมงานรักใคร่กลมเกลียวกัน และโรงพยาบาลจะไม่ยอมทนต่อพฤติกรรมอาชญากรรมเช่นนี้อย่างเด็ดขาด...”
บรรดาผู้ป่วยจากโรงพยาบาลทั้งหกแห่งต่างฟังข่าวกันตาค้าง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ปีนี้ข่าวซุบซิบระหว่างเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลถึงได้ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด ทั้งที่ปีก่อนๆ ไม่เคยมีเลยแท้ๆ
ลู่สวินที่กำลังกินมื้อเช้าอยู่ถึงกับวางเกี๊ยวซ่าลง เขาพูดด้วยน้ำเสียงซับซ้อนว่า “เมื่อก่อนข่าวทำนองนี้มีตั้งเยอะที่เกี่ยวกับอวี๋เซี่ยวใช่ไหมเนี่ย”
ลั่วจิ่นพยักหน้าตอบ ลู่สวินจึงถอนหายใจออกมา “ไม่รู้เหมือนกันว่าหลังจากออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว เธอจะเป็นยังไงบ้าง”