เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เมืองโบราณต้องพิษ 3
“พี่หลาน!” อวี๋เซี่ยวร้องตกใจเสียงเบา ป้าคนนั้นเลยหันมาจ้องอวี๋เซี่ยวอย่างสงสัยทันที
อวี๋เซี่ยว “...แยกยากจัง... คนเบียดกันแน่นขนาดนี้”
สายตาของป้าหันกลับไปมองในแม่น้ำอีกครั้ง อวี๋เซี่ยวจึงแกล้งถามเหมือนไม่ได้คิดอะไร “ทำไมเธอถึงไปอยู่ในน้ำล่ะ ตกน้ำเหรอจ๊ะ”
“กระโดดลงไปเองน่ะสิ” ป้าบอก
“อ้าว” อวี๋เซี่ยวมองจ้าวหลานในแม่น้ำอย่างตกตะลึง ริมฝั่งน้ำสองข้างทางเต็มไปด้วยผู้คน หลายคนถือไม้คานกับลำไม้ไผ่คอยช้อนหาคนอยู่ ส่วนจ้าวหลานในน้ำก็ว่ายหลบซ้ายหลบขวา ไม่ยอมขึ้นมาท่าเดียว
อวี๋เซี่ยวเห็นแล้วก็ร้อนใจอยู่ข้างใน เธอพอจะเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น คงมีคนไล่ตามจับพี่หลานเยอะมาก พี่เขาเลยจำใจสุดหลีกเลี่ยงกระโดดลงน้ำเพื่อหนี แต่ปัญหาตอนนี้คือมีคนเยอะขนาดนี้ จะช่วยพี่เขาขึ้นมายังไงดีล่ะ
อวี๋เซี่ยวเกาหัวอย่างกลัดกลุ้ม ถังซิงอิ๋นที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้น “เธอเป็นเพื่อนเจ้าสินะ”
“ใช่” อวี๋เซี่ยวพยักหน้า
“เจ้าถอยไปไกล ๆ หน่อย” ถังซิงอิ๋นจ้องเขม็งไปข้างหน้าด้วยสีหน้าจริงจังพลางถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “ข้าจะช่วยนางเอง”