กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อวี๋เซี่ยวโกรธแล้ว
อาจเป็นเพราะเธอใช้มือถือของตัวเอง ไห่คั่วเทียนคงเลยไม่คุ้นเบอร์ ปลายสายก็เลยรับช้าไปหน่อย
รอสายอยู่หลายตื้ด ในที่สุดไห่คั่วเทียนคงก็กดรับ เสียงยังคงทุ้มต่ำและแหบแห้งเหมือนเคย “หาใคร”
“ฉันเอง ทายาทแห่งคนหูหนวก” อวี๋เซี่ยวบอก “นี่เบอร์ฉันนะ”
ปลายสายเงียบไปพักหนึ่ง แล้วไห่คั่วเทียนคงก็พูดว่า “อืม เธอออกจากดันเจี้ยนแล้วเหรอ”
“ใช่แล้ว ออกมาแล้ว” อวี๋เซี่ยวถาม “มือถือใหม่ใช้ดีไหม มีตรงไหนไม่เข้าใจหรือเปล่า”
“ไม่มี” ไห่คั่วเทียนคงตอบสั้น ๆ
“...” อวี๋เซี่ยวอึ้งไปนิด ไม่คิดเลยว่าเขาจะตอบแบบเด็ดขาดมั่นใจขนาดนี้ เธอจึงพูดว่า “แต่...เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นโพสต์ที่นายลงในกระดานสนทนาของโรงพยาบาลที่หกไปนะ”
“...”
อีกฝ่ายเงียบไปอีกรอบ ทำเอาอวี๋เซี่ยวชักสงสัยว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า