หนุ่มสาวตะลุยด่าน 3

หนุ่มสาวตะลุยด่าน 3

พอเดินออกมายืนตรงระเบียง ถึงได้เห็นว่าข้างนอกมีสนามหญ้าอยู่ผืนหนึ่งจริงดังคาด ก่อนหน้านี้ไม่ได้สังเกตเลย หญ้าเขียวสดมาก เขียวเรียบเสมอกันไปหมด ต้นหญ้าแต่ละต้นก็สูงลิ่ว มองไม่ออกว่าสูงแค่ไหนกันแน่ แต่พอมองลงไปจากระเบียงแล้ว สนามหญ้าผืนนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนเต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน

อวี๋เซี่ยวคิดนิดหนึ่ง ก่อนจะหยิบที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะน้ำชาปาลงไป พอที่เขี่ยบุหรี่ตกลงไปปุ๊บก็หายวับไปทันที จากนั้นหญ้าตรงจุดนั้นก็เริ่มสั่นไหว พร้อมกับมีเสียงกร๊อบแกร๊บดังออกมา

ให้ตายสิ เจ้าหญ้าพวกนี้กินแม้กระทั่งที่เขี่ยบุหรี่เนี่ยนะ

อวี๋เซี่ยวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง กัดริมฝีปากล่างอย่างกลัดกลุ้ม ตอนนั้นเองก็มีเสียงขยับอยู่ใต้เท้า เธอจึงก้มหน้าลงไปมอง ก็เห็นผีตัวที่โดนฟ้าผ่าจนไหม้เกรียมตัวนั้นกำลังตะเกียกตะกายพยายามจะลุกขึ้นยืน

อวี๋เซี่ยวตาสว่างวาบ กติกาก็บอกแค่ว่าต้องตัดแต่งสนามหญ้า ไม่ได้บอกสักคำว่าเธอต้องลงมือทำเอง

เซวียหรงหรงเดินกอดกองเอกสารออกมาจากห้องประชุม เธอเอามือยันกำแพงเดินไปด้วยแววตาเหม่อลอย ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตัวเองถึงกลายมาเป็นแบบนี้ ทั้งที่มาตะลุยด่านแท้ ๆ แต่พอเปิดประตูเข้ามากลับโผล่มาอยู่ในบริษัทแห่งหนึ่ง แถมยังกลายเป็นพนักงานของบริษัทนี้ไปได้

พอเข้ามาถึงก็โดนลากตัวไปประชุม ในห้องประชุมทั้งเจ้านายและพนักงานคนอื่นดูเหมือนคนบ้า พากันตะโกนคำขวัญปลุกใจอย่างคึกคัก เจ้านายถึงขั้นสั่งให้พนักงานทุกคนลุกขึ้นยืนบอกเป้าหมายการทำงานของตัวเอง อย่างเช่นจะทำโอทีกี่ชั่วโมงอะไรทำนองนั้น