กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฉายาใหม่
โจวเสี่ยวเจินกับจ้าวหลานลืมตาขึ้นมา ก็เห็นอวี๋เซี่ยวมายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว
“พี่เซี่ยว!” โจวเสี่ยวเจินกระโดดผล็อยๆ เข้าไปจับมืออวี๋เซี่ยว “พี่วิ่งไปไหนมาเนี่ย พอไม่เห็นพี่ ฉันเป็นห่วงแทบแย่”
มุมปากของอวี๋เซี่ยวกระตุกเล็กน้อย ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี เธอเลยบีบมือโจวเสี่ยวเจินตอบ “ไม่มีอะไรหรอก นี่ก็กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วไง”
“เอ๊ะ เซี่ยวเซี่ยว เธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” จ้าวหลานจ้องเขม็งไปที่อวี๋เซี่ยวด้วยความตื่นตระหนก
อวี๋เซี่ยวโดนจ้องจนทำหน้างงงัน “เปล่านี่ ฉันไม่ได้เจ็บตรงไหนสักหน่อย”
“แล้วทำไมมุมปากถึงมีคราบเลือดล่ะ” จ้าวหลานขยับเข้ามาใกล้ จ้องมุมปากของอวี๋เซี่ยวอย่างตั้งใจ แล้วใช้นิ้วปาดดูเบาๆ “คราบเลือดจริงๆ ด้วย เซี่ยวเซี่ยว เธอเป็นยังไงบ้าง บาดเจ็บตรงไหน”
อวี๋เซี่ยว “ฉัน...”
“เลือดจริงๆ ด้วยแฮะ” โจวเสี่ยวเจินเดินวนดูรอบตัวอวี๋เซี่ยวรอบหนึ่ง “ไม่เห็นมีแผลตามตัวเลย ฉันรู้แล้ว ต้องเป็นอาการบาดเจ็บภายในแน่ๆ พี่เซี่ยวช้ำใน!”
อวี๋เซี่ยวอึกอักอ้ำอึ้ง “เปล่าสักหน่อย ฉันไม่ได้เป็นอะไร...”