เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คู่มือผ่านด่านห้องเก็บศพ 10
กู่ซู่มองไปทางที่อวี๋เซี่ยวหายตัวไป คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เดิมทีเขาจะปิดประตูเลย แต่ชาดำนี่มันใช่แบบที่เขาตามหามาตลอดจริง ๆ…
เขาเปิดประตูค้างไว้อย่างนั้น ยืนอยู่หน้าห้องเนิ่นนาน จนเงาร่างหนึ่งที่มีไอหยินเข้มข้นลอยผ่านมา ชำเลืองมองเขาด้วยความอยากรู้
กู่ซู่เหลือบมองเงานั้นด้วยสายตาเย็นชา เงาสั่นสะท้านไปทั้งตัว รีบเบนสายตาหนีทันที เขาก้มตัวหยิบชาดำขึ้นมา แล้วปิดประตูลงปัง!
เงานั้นแข็งทื่ออยู่กับที่ครู่หนึ่ง แล้วก็เคลื่อนต่อไปข้างหน้า จังหวะก้าวของมันเบามาก เหมือนขนนกที่ปลิวตกลงพื้นอย่างแผ่วเบา
อวี๋เซี่ยวรีบวิ่งกลับห้องผู้ป่วยของตัวเอง ปิดประตูแล้วคิดในใจว่า 'สุดจริง ทุกทีก็เป็นแบบนี้ โชคดีที่รอบนี้วิ่งทัน'
ต่อจากนี้ถ้าต้องออกนอกห้องตอนกลางคืน จะพยายามไม่เดินผ่านห้องของกู่ซู่ให้มากที่สุด ยังดีที่ผีผู้หญิงในห้องเก็บศพไม่รู้เรื่องนี้ ไม่อย่างนั้นนางคงสติแตกอีกรอบ
เสี่ยวเจินที่นอนอยู่บนเตียงคนเดียวพลิกตัวเปลี่ยนท่า ตอนนี้เลิกกรนแล้ว ห้องผู้ป่วยเงียบเชียบ อวี๋เซี่ยวอาศัยแสงไฟจากโถงทางเดินนอกห้องที่สาดเข้ามา ปีนขึ้นเตียง ความง่วงพุ่งเข้ามา เธอหลับตาลง ไม่นานก็จมดิ่งลงไปในห้วงฝันอันอ่อนโยน