กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อวี๋เซี่ยวปล่อยท่าไม้ตาย
การที่จอร์จมีที่พึ่งจึงไม่เกรงกลัวแบบนี้ ดูท่าคงจะมั่นใจในคณะผู้ตรวจการมากแน่ ๆ อวี๋เซี่ยวคิดในใจว่าคราวนี้คงเอาเรื่องที่เขาเคยเอาชีวิตเข้าแลกกับอดีตผู้อำนวยการเพื่อเธอมาขู่ไม่ได้อีกแล้ว มิน่าล่ะ คราวก่อนที่เจอถึงดูอารมณ์ดีนัก
โจวเสี่ยวเจินยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ สีหน้าของพี่เซี่ยวถึงดูแย่ขนาดนี้
“พี่เซี่ยว” โจวเสี่ยวเจินถาม “พี่เป็นอะไรไปคะ”
จ้าวหลานพอนึกเชื่อมโยงได้บ้าง “เกี่ยวกับกิจกรรมตรวจการโรงพยาบาลนั่นหรือเปล่า”
อวี๋เซี่ยวหน้าเครียดพลางวางมือถือลง เธอรู้สึกถึงวิกฤตอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ไม่ได้การ ต้องหาทางช่วยตัวเองให้ได้
เธอหันไปมองจ้าวหลาน “พี่หลาน ปกติแล้วที่อย่างโรงพยาบาลหรือบริษัทใหญ่ ๆ เวลาผู้บริหารระดับสูงมาตรวจ เขาต้องเตรียมตัวยังไงบ้างเหรอคะ”
“เรื่องนี้หนูรู้ค่ะ” โจวเสี่ยวเจินยกมือ “ทำความสะอาดไงคะ!”
จ้าวหลานพยักหน้า “เสี่ยวเจินพูดถูกแล้วล่ะ”
“...” อวี๋เซี่ยวรู้สึกบอกไม่ถูก “แล้วถ้าพี่เป็นหัวหน้า แต่ลูกน้องส่วนใหญ่เกลียดพี่เข้าไส้ ตอนนั้นต้องทำยังไงล่ะคะ”