เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เซนต์เอลิซาเบธ 6
“...” หนุ่มหล่ออะไรกัน ที่แท้สองคนนี้เขย่าตัวฉันอยู่นี่เอง
ในห้องผู้ป่วยมืดสนิทจนมองอะไรไม่เห็น อวี๋เซี่ยวจึงถามขึ้นมา “ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง”
“ตอนนี้ดับไฟแล้ว” จ้าวหลานประคองเธอลงจากเตียงพลางบอก “พวกเราไม่ได้นอนเลย เมื่อกี้มีบุคลากรทางการแพทย์สองสามคนเข้ามาพาตัวคนไข้ไปคนหนึ่ง คนไข้เตียงนอกสุดน่ะ”
อวี๋เซี่ยวลงจากเตียงแล้วคลำทางในความมืดเดินไปที่ประตู เธอเพิ่งตื่นเลยยังงงทิศทางไปหมด เผลอเตะเข้ากับขาเตียงจนเกิดเสียงดังปัง! เธอยังไม่ทันได้เจ็บ ก็ตกใจจนตัวแข็งทื่อไปเสียก่อน
“พี่เซี่ยวไม่ต้องกลัว” โจวเสี่ยวเจินบอก “พวกเขาหลับเป็นตายกันหมดแล้ว ตอนที่คนไข้เตียงนอกสุดโดนลากตัวไปก็ไม่รู้สึกตัวสักนิด”
“ฉันสงสัยว่าคงเกี่ยวกับยาที่กินตอนกลางวัน” จ้าวหลานว่า “พวกเราก็เลยไม่เป็นอะไร”