เซนต์เอลิซาเบธ 4

เซนต์เอลิซาเบธ 4

จอร์จพูดจบก็หมุนตัวเดินจากไปด้วยท่วงท่าสง่าผึ่งผาย พวกคนไข้ต่างลุกจากเก้าอี้แล้วเข้าแถวเดินไปข้างหน้าอย่างไร้อารมณ์

พวกอวี๋เซี่ยวสามคนเดินอยู่รั้งท้าย โจวเสี่ยวเจินมองตามทางที่จอร์จเดินลับตาไปอย่างเหม่อลอย พลางกระซิบว่า “จริง ๆ จอร์จคนนี้ก็หล่อดีนะ เหมือนแวมไพร์แบบที่ฉันชอบเลย พวกพี่ว่าเขาเป็นคนไหมอะ”

“เธอยังจะถามอีกเหรอ” จ้าวหลานพูดอย่างเหนื่อยใจ “ได้ยินเรื่องของคนไข้ทุกคนไปขนาดนั้นแล้ว เธอยังคิดว่าที่นี่จะมีคนเป็นอยู่อีกรึไง”

“ไปกันเถอะ ตามพวกเขาไป” อวี๋เซี่ยวเรียกทั้งสองคนให้รีบเดินตามแถวไป

ไฟในโรงพยาบาลสลัวมัวมาก ทางเดินก็แคบ คนไข้ทั้งสิบสามคนต่อแถวเดินไปตามทางช้า ๆ ตลอดทางไม่เจอหมอหรือพยาบาลเลยสักคน

อวี๋เซี่ยวไม่เห็นข้อมูลในฟอรั่มโรงพยาบาลสี่เกี่ยวกับโรงพยาบาลจิตเวชเซนต์เอลิซาเบธเลย นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเธอสามคนเข้ามาในดันเจี้ยนการรักษา จึงไม่มีประสบการณ์อะไรทั้งนั้น แถมจนถึงตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าจะออกไปจากที่นี่ยังไง