กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เซนต์เอลิซาเบธ 2
เห็นได้ชัดว่าเก้าอี้สามตัวที่ว่างอยู่นั้นเป็นของพวกอวี๋เซี่ยวทั้งสามคน
จอร์จพาพวกเธอทั้งสามเดินเข้าไป แล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทั้งหลาย วันนี้เรามีสมาชิกเพิ่มมาอีกสามคน ขอให้ทุกคนร่วมกันยินดีต้อนรับพวกเธอด้วยครับ”
แต่กลับไม่มีใครตอบสนองคำพูดของเขาเลย อวี๋เซี่ยวแอบนับดู เก้าอี้ที่วางล้อมเป็นวงนี้มีทั้งหมดสิบสามตัว ซึ่งสิบตัวมีคนนั่งอยู่แล้ว สิบคนนั้นมีทั้งชายหญิง ทั้งคนแก่และเด็ก ทุกคนล้วนหน้าซีดเผือดและมีสีหน้าเหม่อลอย พวกเขานั่งนิ่งไม่ไหวติง ราวกับไม่ได้ยินที่จอร์จพูดเลยสักนิด
จอร์จไม่ได้สนใจท่าทีเย็นชาของคนพวกนั้น เขากวักมือเรียกพวกเธอทั้งสามอย่างกระตือรือร้น “รีบนั่งลงเถอะครับ นี่คือที่นั่งที่เตรียมไว้ให้พวกคุณโดยเฉพาะเลย”
พอนั่งลงเรียบร้อยแล้ว จอร์จก็ยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้มมองคนทั้งสิบสามคน