ฟอรั่มผู้ป่วยโรงพยาบาลที่สี่

ฟอรั่มผู้ป่วยโรงพยาบาลที่สี่

ในห้องผู้ป่วยหมายเลข 4 บนชั้นสิบสามของแผนกเนื้องอก โรงพยาบาลประชาชน อวี๋เซี่ยวถือกล่องกระดาษสองใบเดินต้วมเตี้ยมเข้ามาในห้อง

ข้างนอกสว่างโร่เป็นเวลากลางวันแสก ๆ แท้ ๆ แต่ในห้องผู้ป่วยกลับมืดสลัว เพราะม่านถูกดึงปิดไว้ แม้หมอกับพยาบาลจะเตือนหลายครั้งแล้วว่าการโดนแดดบ้างดีต่อร่างกาย แต่คนไข้ทั้งสามคนในห้องหมายเลข 4 ก็ยังดื้อดึงไม่ชอบเจอแสงแดดอยู่ดี

นานวันเข้าหมอกับพยาบาลก็เลยปล่อยเลยตามเลย ถึงอย่างไรก็คงไม่มีใครอยากไปถือสากับผู้ป่วยโรคมะเร็งหรอกจริงไหม

จ้าวหลานเตียง 13010 กำลังนอนให้น้ำเกลืออยู่บนเตียง ในขวดยาคือยาคีโมบำบัด เนื่องจากร่างกายของเธออ่อนแอมาก ความเร็วในการให้ยาจึงช้าเป็นพิเศษ เกือบทั้งวันเธอต้องนอนแช่อยู่บนเตียงแบบนี้

เธอนอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเผือดขาวราวกับกระดาษ แววตาว่างเปล่าสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก อายุเพิ่งจะยี่สิบแปดปีแท้ ๆ เป็นช่วงวัยที่ดีที่สุดในชีวิตแต่กลับต้องมาเป็นมะเร็ง ถึงหมอจะไม่ได้พูดตรง ๆ แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าโอกาสที่โรคของเธอจะรักษาหายนั้นริบหรี่เหลือเกิน

“เซี่ยวเซี่ยว เธอกลับมาแล้วเหรอ” โจวเสี่ยวเจินนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง “ซื้อของดีอะไรมาน่ะ”