เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 288
หลี่ซื่อหมินในฐานะฮ่องเต้แห่งต้าถัง ทรงปกครองดูแลใต้หล้าทั้งมวล
การสามารถทำให้พระองค์ทรงอยู่คอยเฝ้าอยู่ข้างกายด้วยพระองค์เองเป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืน ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ไช่กั๋วกงก็คุ้มค่าเหลือเกินแล้ว
แน่นอนว่าเรื่องนี้ย่อมเกี่ยวข้องกับอุปนิสัยของหลี่ซื่อหมินด้วยเช่นกัน
ในฐานะองค์เหนือหัว ย่อมต้องทรงแสดงความห่วงใยอย่างลึกซึ้งต่อขุนนางใต้ปกครองของตนเป็นธรรมดา
ยิ่งไปกว่านั้นไช่กั๋วกงยังไม่ใช่คนธรรมดาเสียด้วย
"เสด็จพ่อ พระองค์ก็เสด็จไปพักผ่อนเสียหน่อยเถิด หากไช่กั๋วกงฟื้นขึ้นมา เดี๋ยวลูกจะให้คนไปทูลรายงานพระองค์เอง"
"หากไม่ทรงพักผ่อนเป็นเวลานานเช่นนี้ เกรงว่าพระวรกายของพระองค์อาจจะกลับมามีปัญหาอีก มิฉะนั้น ลูกคงต้องมือปราบสี่ทิศแต่ลำพังอย่างแท้จริงแล้ว"
"จะให้ลูกลงมือช่วยคนติดต่อกันเรื่อยๆ ไม่หยุดหย่อนได้อย่างไรกัน?"
"เช่นนั้นก็ดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไรนัก"