เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271
"เรื่องการสละราชสมบัติหรือไม่อย่างไรนั้น เรายังไม่พูดถึงเจ้าในตอนนี้"
"ส่วนเรื่องการสอบคัดเลือกข้าราชการนี้ เราอนุญาตแล้ว แต่ทว่า... ขั้นบรรดาศักดิ์สูงสุดให้ได้แค่ขั้นแปดเท่านั้น อีกทั้งเบี้ยหวัดเงินปีพวกนี้ เจ้าตำหนักบูรพาต้องเป็นผู้ออกเอง!"
"กล่าวคือ ราชสำนักยอมรับว่าคนเหล่านี้เป็นข้าราชการ แต่หนทางนอกเหนือจากการยอมรับแล้ว จะไม่ดูแลอะไรทั้งสิ้น เจ้าเข้าใจหรือไม่?"
หลี่ซื่อหมิน ถูกวาจาเมื่อครู่ของ หลี่เฉิงเฉียน ปั่นป่วนจนรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง
เขาทั้งรู้สึกว่าคำพูดของ หลี่เฉิงเฉียน นั้นถูกต้องเหลือเกิน หากตนสละราชสมบัติเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็จะได้เสวยสุขอย่างอิสระเสรีเร็วขึ้น
แต่อีกด้านหนึ่ง เขากลับรู้สึกว่าถ้อยคำเหล่านี้บาดหูยิ่งนัก!
สละราชสมบัติงั้นหรือ?