กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267
พอพูดถึงเรื่องนี้ หลี่เฉิงเฉียนก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที
"เฮอะ!"
"ซื่อจง หากท่านจะพูดเรื่องนี้ละก็ ข้ามีเรื่องจะกล่าวพอยิ่ง"
"เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน ท่านอาจจะยังไม่ค่อยเข้าใจนัก และความรู้สึกคงไม่ลึกซึ้งเท่าใด"
"เช่นนั้นพวกเราลองใช้ตำแหน่งที่ทางหนังสือพิมพ์จำเป็นต้องรับสมัครในครั้งนี้มาพูดคุยกันสักหน่อยเป็นอย่างไร?"
เว่ยเจิงตบมือหัวเราะเสียงดัง "เช่นนี้ดี!"
"หากพระองค์ทรงพูดถึงแต่ตำแหน่งในตำหนักนอกของพระองค์ กระหม่อมเกรงว่าจะลำบากใจอยู่บ้าง"
"หลักการในนั้นมีมากมายเหลือเกิน ลึกซึ้งเกินไป กระหม่อมไม่อาจหยั่งถึงได้พ่ะย่ะค่ะ!"
พอหลี่เฉิงเฉียนได้ยินคำนี้ จึงเอียงคอเหลือบมองเว่ยเจิงแวบหนึ่ง