กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 228
ปลอบโยนหลี่ลี่จื้อที่ค่อนข้างมีความอ่อนไหวในระดับหนึ่ง และรู้สึกว่าความโปรดปรานที่ตกลงมาบนร่างของนางอาจจะถูกคนอื่นแบ่งแย่งไปได้เจ้าตัวน้อยจนสงบลงแล้ว
หลี่เฉิงเฉียนจึงค่อยหันหน้าไปด้านข้างพร้อมกับคีบกับข้าวรับประทานไปด้วย กล่าวขึ้นอย่างสบาย ๆ ราวกับการพูดคุยสัพเพเหระ
"จริงสิครับท่านอา มีเรื่องหนึ่งข้าขอแจ้งล่วงหน้ากับท่านไว้ก่อน!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเจิ้งกวนอินก็กำลังจะวางตะเกียบลง ยืดตัวตรงเพื่อแสดงความสำคัญ
คาดไม่ถึงเลยว่าหลี่เฉิงเฉียนจะไม่ได้เงยหน้าขึ้นเลยด้วยซ้ำ กระทั่งกับข้าวในปากยังเคี้ยวไม่ทันกลืนด้วยซ้ำ เขากลับโบกตะเกียบอย่างไม่ใส่ใจเช่นนั้น
"ไม่ต้องหยุดหรอก งานเลี้ยงในเรือนของข้าแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยมีกฎเกณฑ์ ไม่ถือสาเรื่องกินไม่พูดนอนไม่พูดหรอก!"