กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192
หลี่ไท่อ้าปากค้างด้วยความมึนงง ในท้ายที่สุดก็ไม่อาจหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผลออกมาได้
กระทั่งหลี่เฉิงเฉียนเอ่ยถามจบ เจ้าตัวก็ยังตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
"หา???"
เมื่อมองหลี่ไท่ที่อ้าปากค้างทำหน้าตาโง่งอมด้วยความจนปัญญา หลี่เฉิงเฉียนก็รู้สึกพูดไม่ออกอยู่บ้าง
นี่น่ะหรือคือเยว่อ๋องหลี่ไท่ ผู้ได้รับความโปรดปรานจากเหล่าอ๋องเหนือผู้ใด ทั้งยังสามารถเรียบเรียงตำราภูมิศาสตร์อันลือลั่นออกมาได้?
ตามหลักแล้ว เจ้าอ้วนตัวน้อยนี้นับเป็นคนฉลาดเฉลียวผู้หนึ่งอย่างไรเล่า
ไฉนจึงได้เกิดความชอบพิสดารพันลึกเช่นนี้ขึ้นมาได้แบบมึน ๆ เล่า?
"ไม่ใช่!"
"ข้าไม่ได้มีรสนิยมเช่นนี้สักหน่อย!"