กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160
"ชิชิ เสด็จปู่ พระองค์ดูตระกูลพวกนั้นสิเพคะ!"
"ชิชิชิ พวกเขาเอาหน้าหนามาจากไหนถึงไปนินทากรรมวิธีบ้านเราอยู่ข้างนอกนั่นกันเล่า!?"
"มีแต่กลิ่นเหม็นสาบเงินทองแถมลูกตาเอาแต่จ้องมองแต่เรื่องเงินทองเช่นนี้ ยังมีหน้ามาว่าพวกเราอีกรึ!"
"ถุย! น่าไม่อายจริง ๆ!"
แม้ว่ายามอยู่ข้างนอกหลี่เฉิงเฉียนจะค่อนข้างมีภาพลักษณ์ขององค์รัชทายาทที่ต้องรักษาหน้าตา คอยรักษาฐานะและรสนิยมอยู่บ้าง
ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าคนในครอบครัวแล้ว ย่อมพูดตรงไปตรงมาไม่มีปิดบังแน่นอน
ริมฝีปากเล็ก ๆ นั่นราวกับอาบยาพิษ พลางชี้ไปยังตระกูลพวกนั้นที่อยู่เบื้องล่างแล้วเริ่มด่าทอฉอด ๆ
หลี่ยวนยื่นศีรษะออกไปมองแวบหนึ่ง ก่อนจะถ่มน้ำลายออกมาด้วยความขัดเคืองใจไม่แพ้กัน
"ก็แค่พวกมันไม่กี่ตระกูลนั่นน่ะรึ!"