เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120
อาหารจานหลักสำหรับมื้อกลางวัน แน่นอนว่าคืออาหารเสียบไม้ที่หลี่เฉิงเฉียนจัดเตรียมไว้ตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว
สำหรับของกินเล่นรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อนนี้ หลี่ไท่และคนอื่น ๆ หาได้มีความเคลือบแคลงสงสัยแม้แต่น้อย
ความข้อนี้ทำให้ความปรารถนาเดิมของหลี่เฉิงเฉียนที่คิดจะตบหน้าโชว์เหนือต้องพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
เขายื่นมือหยิบอาหารเสียบไม้เนื้อไก่ที่ผ่านการเคี่ยวจนซึมซับน้ำซุปได้ที่ทว่ายังคงมีความเหนียวนุ่มหนึบหนับสองไม้ส่งให้หลี่ลี่จื้อด้วยความหวังดี
ในขณะเดียวกันก็เอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยราวกับไม่มีสิ่งใด
"ลี่จื้อ เจ้าช่างมีความกล้าหาญยิ่งนัก!"
"พี่ใหญ่ยกมาเสิร์ฟโดยที่ยังไม่ได้แนะนำเลยด้วยซ้ำว่าด้านในคืออันใด และมีรสชาติเช่นไร แต่เจ้ากลับกล้าหยิบเข้าปากหน้าตาเฉยเลยรึ!"