เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108
หลี่เฉิงเฉียนชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วตามความเคยชิน
"ประการแรก ข้อแรก ในสายตาของข้าพวกเจ้ายังมิได้นับว่าเป็นตระกูลใหญ่ในระดับเดียวกับห้าแซ่เจ็ดตระกูล"
"อย่างน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว ตระกูลหลี่ของพวกท่านรวมถึงตัวข้าเอง มีตระกูลไหนบ้างที่กล้ากล่าวว่ามีการสืบทอดมาอย่างถูกต้องแท้จริงยาวนานนับพันปี?"
"มีตระกูลไหนของพวกเราที่กล้ากล่าวว่าสามารถผูกขาดมีอำนาจยิ่งใหญ่เหนือผู้คนในดินแดนหนึ่งได้อย่างถูกต้องแท้จริงบ้าง?"
"ล้วนแต่กล่าวไม่ได้ทั้งสิ้น!"
"ทว่า... ประมุขตระกูลของพวกเจ้าแต่ละคน ในใจย่อมต้องมีความฝันอยากให้ตระกูลของตนสืบทอดไปนับพันปีด้วยกันทั้งสิ้นมิใช่หรือ?"
"จุดนี้คิดว่าพวกเจ้าซึ่งเป็นบุตรชายคนโตย่อมรู้ดีแก่ใจมากที่สุดเป็นแน่"
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนต่างพากันตกอยู่ในความเงียบงัน
เรื่องแบบนี้... มันช่างพูดยากแต่ยอมรับได้ยากยิ่งนัก!