เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76
"องค์รัชทายาท, พระองค์ทอดพระเนตรสิพ่ะย่ะค่ะ พอเดินพ้นประตูเข้ามา ก็คือเขตหน่วยงานรักษาความปลอดภัยที่พระองค์ทรงมีรับสั่งเจาะจงไว้"
"หอคอยธนู, ป้อมปราการ, เรือนเวรยาม รวมไปถึงห้องปฏิบัติงานของเวรผลัดทางด้านหลัง"
"กล่าวได้ว่า ในภายภาคหน้าต่อให้ตำหนักนอกแห่งนี้ถูกใช้งานจนเต็มพื้นที่ ที่นี่ก็ยังสามารถรองรับทหารฝู่ปิงที่มาเข้าเวรปฏิบัติหน้าที่และพักผ่อนได้ถึงอย่างน้อยสองร้อยนายพ่ะย่ะค่ะ!"
จ่างซุนชงรับผิดชอบพื้นที่บริเวณหน้าประตูใหญ่ทั้งหมดนี้ ดังนั้นหม่าโจวจึงมอบหมายให้เขาเป็นผู้นำเสนอแนะนำบริเวณนี้โดยตรง
และจ่างซุนชงเมื่อต้องยืนอยู่เบื้องหน้าหลี่ยวนและหลี่เฉิงเฉียน สองปู่หลานคู่นี้ เขาก็ตื่นเต้นเสียจริง ๆ
การได้แสดงผลงานความดีความชอบของตนเองต่อหน้าบุคคลทั้งสองนี้ แถมยังเป็นผลงานที่ตนลงมือลากผู้คนมาลงแรงสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของตนเองจริง ๆ
ไฉนเลยเขาจะไม่รู้สึกตื่นเต้นเร้าใจเล่า?