เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43
เมื่อเว่ยเจิงได้ยินคำถามของหลี่เฉิงเฉียนเช่นนั้นก็ถึงกับชะงักไปวูบหนึ่ง
เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้เขาคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าหลี่เฉิงเฉียนจะเลือกใช้มุมมองที่แปลกประหลาดเช่นนี้ย้อนถามกลับมา
เดิมทีเขาคิดไว้ว่า ไม่ว่าหลี่เฉิงเฉียนจะแสดงท่าทีเกรี้ยวกราดโวยวายไร้เหตุผล หรือจะจนด้วยหลักฐานแล้วยอมรับสารภาพออกมาต่อหน้าธารกำนัล
ไม่ว่าจะเป็นทางใด การถวายฎีกาตำหนิในครั้งนี้ของเขาย่อมไม่มีทางมีข้อบกพร่องอย่างแน่นอน
ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ปัญหาคาใจก็โผล่พรูออกมาเสียแล้ว
เว่ยเจิงมองไปยังหลี่เฉิงเฉียนผู้มีสีหน้าเรียบเฉยไม่มีเปลี่ยนแปลงตรงหน้า ในใจพลันรู้สึกสะดุ้งวาบขึ้นมาคราหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง
"ทูลองค์รัชทายาท ราษฎรที่กระหม่อมกล่าวถึง ย่อมหมายถึงราษฎรทั่วไปพ่ะย่ะค่ะ!"