เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41
วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ายามรุ่งอรุณเพิ่งจะเริ่มทอแสงเรืองรอง บริเวณหน้าพระราชวังก็เนืองแน่นไปด้วยขุนนางน้อยใหญ่ที่เดินทางมาเข้าร่วมการประชุมเช้าแล้ว
ทุกคนต่างยืนเข้าแถวเรียงรายตามตำแหน่งหน้าที่และอาวุโสตามธรรมเนียมปฏิบัติ ปักหลักรอคอยเวลาเข้าวังอย่างเงียบเชียบ
ส่วนพวกที่ยังมีเรี่ยวแรงกระปรี้กระเปร่าหน่อย ก็มักจะจับกลุ่มกันสามห้าคนยืนคุยโม้โอ้อวดเรื่องสัพเพเหระ
"กินกินกิน เจ้าเก่งแต่เรื่องกินรู้ตัวไหมเนี่ย รู้หรือเปล่าว่าเมื่อวานเจ้าเกือบจะกินจนท้องแตกตายอยู่แล้ว"
"แล้วทำไมล่ะ ข้ากินแล้วมีความสุข เป็นอะไรไปเล่า ตายเพราะกินยังดีกว่าอดตายไม่ใช่หรือ ข้าเพิ่งจะรู้เป็นครั้งแรกนะเนี่ยว่าเนื้อแกะจะอร่อยได้ถึงเพียงนี้!"
"ชิ! นั่นเพราะเนื้อแกะมันอร่อยที่ไหนกันเล่า นั่นเพราะฝีมือขององค์รัชทายาทต่างหากเล่า!"