เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32
"กวนอินปี้ เจ้าเด็กหลี่เฉิงเฉียนนั่น มันชักจะเกินไปใหญ่แล้ว มัน..."
เรื่องที่เกี่ยวกับหลี่เฉิงเฉียน ย่อมไม่สามารถนำไปปรึกษากับข้าราชบริพารในราชสำนักได้อย่างแน่นอน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเรื่องนี้ยังเข้าไปพัวพันกับหลี่ยวนด้วยแล้ว
เรื่องเช่นนี้จะนำมาเปิดเผยพูดคุยกันโต้งๆ ได้อย่างไรกันเล่า?
ต่อให้ตัวหลี่ซื่อหมินจะใจกว้างปานใด แต่เรื่องการปลิดชีพพี่ชายและกักขังพระบิดาเช่นนี้ เขาย่อมไม่อาจถือเป็นความภาคภูมิใจขึ้นมาได้หรอกกระมัง?
ไม่ว่าเขาจะมีเบื้องหลังความจำใจมากเพียงใด เรื่องนี้ก็ยังคงเป็นรอยด่างพร้อยในชีวิตของเขาไปชั่วกาลนาน
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ในใจของเขาจะปล่อยวางลงได้แล้วก็ตามที
เช่นนั้น... เขาจะไม่กังวลเลยหรือว่าตาแก่ที่อยู่ตำหนักอู่เต๋อนั่นจะสร้างเรื่องราววุ่นวายอันใดขึ้นมาอีก?
ตัวหลี่ซื่อหมินอาจจะกวาดเอาความดีความชอบในการก่อตั้งราชวงศ์ต้าถังมารวมไว้ที่ตัวเองถึงหกเจ็ดส่วน