กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20
รอจนกระทั่งหลี่เฉิงเฉียนหยุดมือลงในที่สุด สองหนุ่มทึ่มที่อยู่ตรงข้ามเวลานี้ก็กำลังลูบท้องน้อยป่อง ๆ ของตนพลางส่งเสียงร้องโอดโอยแล้ว
หลี่เฉิงเฉียนส่งเสียงซี้ดพรางจิบเหล้าผลไม้คำหนึ่ง เอนกายพิงไปด้านหลังด้วยความพึงพอใจ
มุมดี ๆ ที่เขาอุตส่าห์หาให้ตนเอง ด้านหลังมีง่ามไม้ที่ไม่สูงไม่เตี้ยอยู่พอดี การพิงลงไปเช่นนี้ไม่เพียงแต่ทำให้แผ่นหลังมีที่พิง เขายังสามารถวางแขนไว้ได้ราวกับมีที่เท้าแขนเพิ่มขึ้นมาเฉย ๆ เสียอย่างนั้น
เวลานี้เขาก็ไม่ได้คิดอะไรทั้งสิ้น
กินอิ่มหนำสำราญ จิตใจปลอดโปร่งโล่งสบาย ครอบครัวนั่งอยู่ด้วยกัน ไม่มีอะไรจะสบายไปกว่านี้อีกแล้ว
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะใจตรงกันหรือเปล่า