กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18
"พี่ใหญ่ ข้า..."
หลี่เค่อเพิ่งจะกล่าวจบจึงเพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อครู่ตนเองได้หลุดปากพูดสิ่งใดออกไป
เขาพลันหันขวับไปมองมารดาบังเกิดเกล้าของตนแวบหนึ่ง
ทว่ากลับพบว่าเสด็จแม่ของตนในเวลานี้กำลังมองมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงเนตรคู่นั้นเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเปี่ยมล้น
เรื่องนี้ทำให้เขาตื่นตระหนกจนต้องรีบเอ่ยแก้คำพูดทันที
ทว่าคำพูดของเขายังกล่าวได้เพียงครึ่งเดียว ก็ถูกหลี่เฉิงเฉียนขัดจังหวะเสียก่อน
เขาไม่ได้แม้แต่จะชายตามองทางด้านฮองเฮาจ่างซุนเลยแม้แต่น้อย กลับจ้องมองตรงไปยังหลี่เค่อแล้วเอ่ยขึ้น
"เจ้ามีความคิดเช่นนี้ก็นับได้ว่าเป็นการสืบทอดเจตนารมณ์ของบิดาแล้ว!"
"เสด็จพ่อของเราในอดีตทรงเป็นผู้ตีชิงแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลของต้าถังมาเชียวนะ!"