กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 16
"องค์รัชทายาท... ของที่ซื้อมากลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ!"
"พระองค์ทอดพระเนตรดูเถิด!"
หลี่เฉิงเฉียนพลิกดูของที่เจิ้งเหวินเร่งรีบขับรถวัวกลับมา พยักหน้ารับอย่างไม่ใส่ใจนัก
"ก็พอจะใช้ได้!"
"ดีก็ไม่ใช่ร้ายก็ไม่เชิง!"
"ว่ามา ของพวกนี้ใช้เงินไปเท่าใด"
"ข้าจะได้ฟังเสียหน่อยว่าราคาสินค้าในนครฉางอันนี้ ในที่สุดแล้วมันอยู่ในระดับใด จะได้ไม่กลายเป็นคนโง่เง่าที่ไม่รู้ว่าราษฎรไม่มีแม้แต่ข้าวจะกิน!"
เจิ้งเหวินได้ยินดังนั้นก็นานทีปีหนจึงเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย ล้วงป้ายไม้ขนาดเล็กที่ยังมีไออุ่นจากร่างกายของตนออกมาจากอกเสื้อ ส่งให้หลี่เฉิงเฉียนแล้วกล่าวว่า
"องค์รัชทายาท กระหม่อมจดไว้ทั้งหมดแล้ว พระองค์ทอดพระเนตรเถิด!"