Chapter 0338

ตอนที่ 338 บ้านเกิดของเจ้า

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน จุนเจ่อหยวนจี๋ก็ถอนหายใจออกมาอย่างลึกซึ้ง

ทั่วทั้งลานมรรคหยวนจี๋พลันเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

ภายนอกเขาดูสง่างามและเป็นที่เคารพศรัทธาของผู้คนนับไม่ถ้วน ทว่าในความเป็นจริงแล้ว เขากลับต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ความทรมานที่มองไม่เห็นอนาคตไปตลอดกาล

“หากข้าสามารถหาจุดที่ทำลายวัฏจักรนี้ได้ก็คงดี”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เต้าเซิงก็ครุ่นคิดขึ้นมา

ไม่นึกเลยว่าสถานการณ์ของเจ้าเฒ่านี่จะคล้ายคลึงกับเขาไม่ผิดเพี้ยน

แต่ตัวเขานั้นแข็งแกร่งกว่าอีกฝ่ายมากนัก เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ไปได้?

หรือว่าโลกใบนี้มีเพียงเท่านี้จริงๆ ไม่มีโลกที่สูงส่งกว่านี้อีกแล้วหรือ?