กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 327 ทลายผนึกออกมา
นางกำลังกลัดกลุ้มใจที่หาหนทางกอบกู้โลกเซียนไม่ได้อยู่พอดี
ท่านพ่อ ข้าขออภัย
นี่โทษข้าไม่ได้ ข้าไม่อาจทนดูโลกเซียนถูกต่างเผ่าพันธุ์เข่นฆ่าไปต่อหน้าต่อตาได้
บางทีหลังมหาสงครามจบลง นางอาจจะไม่เป็นไร แต่โลกเซียนนั้นไม่เหมือนกัน
เมื่อคิดได้ดังนั้น ลู่เสวี่ยก็เดินออกจากห้อง พลางมองไปยังสุญตาแล้วเอ่ยเบา ๆ ว่า “เสี่ยวชิง”
บัซ——
ชั่วพริบตาถัดมา สุญตาก็เริ่มสั่นสะเทือน
มังกรยักษ์ตัวหนึ่งที่บดบังฟ้าดินมุดออกมาจากสุญตาอย่างกะทันหัน ร่างกายมหึมานั้นมองไม่เห็นจุดสิ้นสุดเพียงแค่กวาดสายตามอง
ผู้คนเมื่อเห็นสัตว์ประหลาดในสุญตาก็มีสีหน้าเคารพยำเกรงในทันที