กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 322 ข้าเป็นคนสังหาร
สุดท้าย ลู่เต้าเซิงก็จากไป
ร่างแยกนี้ค่อย ๆ กลายเป็นกลุ่มแสงหลายสาย ล่องลอยหายไปในผืนฟ้าดินแห่งนี้
ในขณะเดียวกัน ณ สุดขอบทางช้างเผือกอันไกลโพ้น
ลู่เต้าเซิงลืมตาขึ้นฉับพลัน
ด้านข้าง เหยียนหลิงอวิ้นมองดูลู่เต้าเซิง “เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
ลู่เต้าเซิงยิ้มบาง “ข้าไร้กังวลแล้ว”
กล่าวจบ ลู่เต้าเซิงก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น สะบัดแขนเสื้อไปยังห้วงอเวจีเบื้องหน้า
ชั่วพริบตาถัดมา ม่านพลังเลือนรางก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น ตัดขาดสองฝั่งของห้วงอเวจีออกจากกันโดยสิ้นเชิง
“ปราการนี้จะเริ่มอ่อนกำลังลงนับแต่บัดนี้ รอจนถึงช่วงเวลาที่ข้ากับเสี่ยวเสวี่ยตกลงกันไว้ มันก็จะสลายไปโดยสมบูรณ์”