กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 242 หลอมโอสถและหลอมกู่
ในขณะนั้น ชายชราเดินกลับมาข้างกายลู่เต้าเซิงอีกครั้ง เขาเตะเก้าอี้ที่ลู่เต้าเซิงนั่งอยู่อย่างตรงไปตรงมาเช่นเดิม พร้อมกับตวาดเสียงใสว่า “เจ้าด้วย ไสหัวไป!”
“ถือว่าเปิ่นจั้วกำลังอารมณ์ดีอยู่ตอนนี้ จึงไม่อยากเข่นฆ่าชีวิต”
สิ้นคำพูดนี้ ลู่เต้าเซิงที่นั่งอยู่อย่างสงบพลันหัวเราะออกมา
นิสัยเช่นนี้ หากมาเป็นนักหลอมโอสถในเมืองร้างของเขา ไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกว่าเหมาะสมยิ่งนัก
ต้องเป็นเจ้าแล้ว
ทันใดนั้น ลู่เต้าเซิงลุกขึ้นยืนช้า ๆ พลางมองชายชราตรงหน้าแล้วกล่าวว่า “ความสำเร็จในการหลอมโอสถของเจ้าคงสูงส่งมากสินะ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ชายชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะร่าออกมาอย่างดุร้าย
“เจี๋ยเจี๋ยเจี๋ย หลอมโอสถรึ? สิ่งนั้นเปิ่นจั้วเลิกหลอมจนไม่คิดจะหลอมมันอีกนานแล้ว”