กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 187 ต้องไปแล้ว
ลู่เต้าเซิงถามต่อ
“เหยียนหลิงอวิ้น?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ จิตวิญญาณไข่มุกโกลาหลก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะนึกขึ้นได้ในทันที
“แม่หนูน้อยคนนั้นน่ะหรือ ตอนนั้นข้าถูกปราณแห่งหายนะเล่นงานจนสติสัมปชัญญะไม่ค่อยชัดเจน จึงไม่สามารถออกจากสุญตาโกลาหลได้ จนกระทั่งบังเอิญพบเข้ากับนาง ข้าถึงได้ออกจากที่นั่นมา”
จิตวิญญาณไข่มุกโกลาหลลูบคาง คล้ายกำลังหวนนึกถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น
“บังเอิญพบงั้นหรือ?”
ลู่เต้าเซิงพึมพำกับตัวเอง ภรรยาของเขาดวงดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ แค่หลงเข้าไปในสุญตาโกลาหลมั่ว ๆ ก็สามารถพบกับสมบัติในตำนานอย่างไข่มุกโกลาหลได้
ทว่าเมื่อนึกถึงปราณแห่งหายนะภายในไข่มุกโกลาหล สีหน้าของลู่เต้าเซิงก็มืดครึ้มลงทันที