กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 113 เรากลับบ้านกันเถิด
ไม่นานนัก ลู่เต้าเซิงก็นำเหยียนหลิงอวิ้นมาถึงหน้าโถงมรรคต้นกำเนิด
โถงวิหารอันยิ่งใหญ่ราวกับยักษ์ใหญ่ที่ยืนหยัดค้ำฟ้า ตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบเชียบ ณ ที่แห่งนี้
เพียงแค่ยืนอยู่เบื้องหน้า ก็สามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันสูงสุดที่แผ่ออกมาจากภายในอย่างชัดเจน
“หลิงอวิ้น?”
ยามนี้ ลู่เต้าเซิงหันศีรษะไปมองเหยียนหลิงอวิ้น
เห็นเพียงเหยียนหลิงอวิ้นในยามนี้กำลังแหงนหน้ามองโถงมรรคต้นกำเนิด ดวงตาดูเลื่อนลอยไปชั่วขณะ
เขาโบกมือไปมา เหยียนหลิงอวิ้นก็กลับคืนสู่สภาวะปกติในทันที
“ข้า...”
ลู่เต้าเซิงส่ายหน้าแล้วยิ้มบาง ๆ