กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 104 โลกเซียนไม้
สิบเก้าปี
นั่นก็นับว่าไม่น้อยแล้ว
ทว่าลู่เต้าเซิงยังคงมีโทสะเดือดดาลอยู่บ้าง
เขาสะบัดมือคราหนึ่ง ฟ่านอิ๋งอิ๋งก็หายวับไปจากจุดเดิมทันที
เมื่อมองอาเหว่ยที่กำลังละอายใจจนแทบแทรกแผ่นดินหนีและก้มหน้าต่ำ ลู่เต้าเซิงก็ไม่สนใจสิ่งใดอีก เขาชี้ไปที่จมูกของอาเหว่ยแล้วตวาดเสียงดัง “อาเหว่ย เจ้าไม่มีความรู้สึกผิดบ้างเลยหรือ?!”
สตรีที่ดูเยาว์วัยถึงเพียงนี้ เจ้ายังกล้าลงมือลงไม้อีกหรือ
เกินไปแล้ว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาเหว่ยก็ก้มหน้าลงโดยไม่พูดอะไร
ลู่เต้าเซิงมองอาเหว่ยที่เป็นเช่นนั้นก็ส่ายหน้าแล้วเอ่ยขึ้น “อาเหว่ย การที่พวกเจ้าสองคนคบหากัน ข้าก็ย่อมไม่คัดค้าน แน่นอนว่าเรื่องนี้ข้าเองก็ไม่ควรยุ่ง แต่ว่า...”