Chapter 0011

ตอนที่ 11 ตระกูลจี้มาถึง

ในเวลานี้เอง ทุกคนพลันได้กลิ่นเหม็นสาบปัสสาวะโชยมา

ทุกคนมองไป เห็นชายวัยกลางคนผู้นั้นถึงกับฉี่ราดด้วยความหวาดกลัว

มู่เทียนอินเห็นดังนั้น คิ้วขมวดมุ่นในทันที จากนั้นสะบัดมือเบา ๆ ชายวัยกลางคนผู้นั้นก็หายวับไปจากจุดเดิม

ถูกโยนออกไปแล้ว

“เขาไม่ได้เล่นตลกกับพวกเจ้า แต่เป็นเพราะเขาจำไม่ได้เลยต่างหาก”

มู่เทียนอินกล่าวอย่างเชื่องช้า

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างเก็บสายตาที่ดูถูกเหยียดหยามและรังเกียจ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

“ผู้อาวุโสเทียนอิน ท่านหมายความว่าอย่างไร? เจ้านี่ความจำแย่ขนาดนั้นเลยหรือ?”

ในฐานะผู้บำเพ็ญ ความจำย่อมไม่แย่จนเกินไป ยิ่งไปกว่านั้น จะเป็นไปได้อย่างไรที่แม้แต่ชื่อตัวเองก็ยังลืม